Wiersze
27.03.2020

NUMER DZIEWIĘTNASTY

Pogrzeb, wyszli, tyle ludzi!
Wdowa smutkiem - obłożona
Nagle ktoś nowy lęk wzbudził
Was nie będzie miał kto chować!

Trzymając się Marii pieczy
Pilnując Ducha świętego
Nie dawajmy się zniweczyć
Choć zgroza wstrzymała w biegu

Matko - Boża!, Twoje dzieci
Obłożone niepokojem
Nie można temu zaprzeczyć
Świat już przestał iść przebojem

Przeniknęła go materia
Rozsyłająca - zarazę
Cząstka białka nieulękła
Która rzekła - wam pokażę!

Naznaczono ją numerem
Dziewiętnastym po kolei
Czy ktoś miał w laboratorium?
Inne - którymi obdzielił

Od lat wielu wciąż choroby
Różne grypy i pandemie
Lecz z numerem 19-tym
Ta już przeszła samą siebie

Wywróciła gospodarkę
Zamieszała spokój ducha
Pogodzą się wreszcie partie
Skoro taka zawierucha